Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018


Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την ανάποδη....δηλαδή την Κακκινοσκουφίτσα, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε  το βράδυ της Πέμπτης 7 Ιουνίου, με πρωταγωνιστές τα παιδιά μας!
Οι μικροί πρωταγωνιστές φάνηκαν να απολαμβάνουν το ρόλο τους και να το διασκεδάζουν πραγματικά, αφού ήταν το δικό τους δημιούργημα. Ένα σενάριο γραμμένο από τα ίδια τα παιδιά, με
καθοδηγητή τους, τον δάσκαλο της καρδιάς τους κ. Ζαχαρία Στιβακτάκη!


Όπως ήταν φυσικό οι συντελεστές της παράστασης, απέσπασαν το πιο θερμό χειροκρότημα, από το κοινό, με την ευχή... του χρόνου να τους απολαύσουμε ξανά!

Μια μοναδική εμπειρία λοιπόν για τους μικρούς μαθητές, αφού το στήσιμο μιας θεατρικής παράστασης δίνει την ευκαιρία να αναπτύξουν τη φαντασία τους, τις καλλιτεχνικές τους ικανότητες και τη δημιουργικότητα τους, βοηθώντας τα παράλληλα να ξεπεράσουν δυσκολίες όπως η υπερβολική συστολή, αλλά και η έλλειψη αυτοπεποίθησης.


 Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το παιδί μαθαίνει και κατακτά πράγματα που με κανένα άλλο μέσο δεν θα κατάφερνε να κατακτήσει: τον σωματικό έλεγχο, την αυτοπειθαρχία, τη συνειδητοποίηση της σπουδαιότητας της ομαδικής δημιουργίας και τη μεγάλη ευχαρίστηση της αποδοχής του από ένα κοινό.


Συγχαρητήρια στα παιδιά μας και στο δάσκαλό τους!

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018



Κάθε χρόνο τέτοια εποχή που οι κόρες μου μετρούν, σαν τους φαντάρους, τις μέρες που απομένουν μέχρι να κλείσουν τα σχολεία, θυμάμαι τα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής, εκείνης των παιδικών μου χρόνων.
Με πόση λαχτάρα περιμέναμε τη μέρα που θα έκλειναν τα σχολεία, τα αποχαιρετηστήρια μπουγέλα και τις υποσχέσεις με τις κολλητές ότι θα βρισκόμαστε και στις διακοπές...

Πόσο μεγάλο μου φαινόταν τότε το καλοκαίρι, τρεις ολόκληροι μήνες χωρίς τις υποχρεώσεις του σχολείου!  Η μέρα μας ξεκινούσε με πρωινό μπανάκι, αφού το σπίτι μας ήταν δίπλα στη θάλασσα. Εκεί βρισκόμασταν με όλα τα γειτονάκια, τις περισσότερες φορές χωρίς τους γονείς μας, αφού στο σημείο αυτό η θάλασσα ήταν ρηχή και μας εμπιστεύονταν!!!
Τότε εννοείται ότι απολαμβάναμε αυτή την ελευθερία, όμως τώρα  που τα φέρνω στο μυαλό μου ως μαμά, απλά δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!!!


Όσο για το φαγητό, κι εγώ και τα αδέρφια μου ήμασταν τυχεροί, αφού μεσημέρι - βράδυ τρώγαμε στη ταβέρνα...του μπαμπά!
Απαραίτητος ήταν βέβαια και ο μεσημεριανός υπνάκος. Το απόγευμα μας έβρισκε στην αλάνα της γειτονιάς να παίζουμε, μπάλα, κουτσό, μπίλιες και άλλα παιχνίδια εκείνης της εποχής, ενώ τα βράδια διασκεδάζαμε, βλέποντας ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Διακοπές στο χωριό...

Όμως καλοκαίρι χωρίς διακοπές στο χωριό, με τις γιαγιάδες και τους παππούδες  δεν υπήρχε!
Για τουλάχιστον δυο εβδομάδες, πηγαίναμε στο χωριό των γονιών μας και παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε κοντινή  απόσταση, εγώ ένιωθα ότι πήγαινα διακοπές κανονικές.


Ετοίμαζα λοιπόν βαλίτσες, έπαιρνα και όλες τις αλλαξιές μου, τα παιχνίδια και τα βιβλία μου και πήγαινα στο χωριό, συνήθως μαζί με την ξαδέρφη μου τη Θεονύμφη.
Εκεί η καθημερινότητα μας ήταν διαφορετική. Πρωινό ξύπνημα για να προλάβουμε τον ίσκιο κάτω από την κληματαριά, αφού η γιαγιά μας είχε στρώσει στο κέντημα!
Κάθε καλοκαίρι μας αγόραζε και ένα εργόχειρο, για να έχουμε κάτι να ασχολούμαστε και να μη βαριόμαστε.
Όσο για το αγαπημένο μας φαγητό, τι άλλο από πατάτες τηγανητές...της γιαγιάς!
Επειδή όμως και οι δυο μου γιαγιάδες ζούσαν στο ίδιο χωριό, τις έκανα μέρες...μια στη μία,
μία στην άλλη.
Πόσο όμορφα ήταν εκείνα τα καλοκαίρια στο χωριό και πόσο τυχερή νιώθω γι΄αυτές τις αναμνήσεις!
Οι αγαπημένες μου γιαγιάδες και οι αγαπημένοι μου παππούδες, πόσο μας αγαπούσαν και πόσο τους αγαπούσαμε! Πολύτιμες αναμνήσεις, τι κι αν εκείνοι δεν υπάρχουν πια...
Και κάπως  έτσι φτάναμε στο τέλος του καλοκαιριού, με τη βαλίτσα μας γεμάτη όμορφες στιγμές, έτοιμοι για το νέο κουδούνι της χρονιάς!
Καλό καλοκαίρι αγαπημένοι μου και ας ευχηθούμε οι βαλίτσες αυτών των διακοπών, να γεμίσουν όμορφες στιγμές !

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018



Αντίστροφα μετράμε πλέον για το τέλος της σχολικής χρονιάς, περιμένοντας με ανυπομονησία τις καλοκαιρινές διακοπές.
Άλλη μια χρονιά λοιπόν φτάνει στο τέλος της και ένα από τα θέματα που μας απασχολεί αυτή την περίοδο είναι το δώρο, που θα κάνουμε στους δασκάλους και τις δασκάλες μας, δείχνοντας έτσι πόσο εκτιμούμε αυτά που κάνουν για τα παιδιά μας όλο το χρόνο.
Οι επιλογές για ένα τέτοιο δώρο είναι πολλές, μπορούμε να το φτιάξουμε ή και να το αγοράσουμε, δεν έχει τόση σημασία, η πράξη είναι αυτή που μετρά.
Παρακάτω λοιπόν σας έχουμε μερικές προτάσεις και ιδέες για όμορφα δωράκια προς τους ανθρώπους που εμπνέουν τα παιδιά μας.

Υφασμάτινο νεσεσέρ για την τσάντα 

Ένα ρομαντικό καπέλο για τις δασκάλες μας, το δικό μας δώρο

Σημειωματάριο με υφασμάτινο κάλυμμα

Τελαράκι home sweet home


Ένα βιβλίο για το δάσκαλο...

Το βιβλίο είναι ένα διαχρονικό και πάντα ευπρόσδεκτο δώρο.
Το e-angelie σας προτείνει δυο βιβλία, που μπορούν να προσφέρουν τα παιδιά στο δάσκαλο ή στη δασκάλα τους.


                                                              
                                                          

       Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ
                       ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΥ ΣΟΦΙΑ

Πετάει ο δάσκαλος;
Πετάει! απαντούν οι μαθητές του κυρίου Αργύρη Χρυσού ως αυτόπτες μάρτυρες και συνεργοί των πτήσεων στο όνειρο: Δημοκρατία στην τάξη.

Πετάνε οι μαθητές;
Πετάνε! απαντάει ο δάσκαλος με τα όνειρα στα μάτια και με συνεργάτες τα "παιδιά" του κάνει τα όνειρά τους πράξη.
Ακόμα δεν έχετε δει τίποτα.

Και ούτε θα δείτε, αν δε συναντήσετε ένα βασίλειο χωρίς βασιλιά, δεν υπογράψετε το μυστικό συμβόλαιο, δεν κηρύξετε τον τρίτο παγκόσμιο χαρτοπόλεμο, δεν φτιάξετε το αντιΒΙΑτικό, δεν βρεθείτε στην άκρη του κόσμου χωρίς να κουνηθείτε από τη θέση σας, δεν μιλήσετε με αγάλματα, δεν κάνετε παρέα με τις μούσες, δεν ελευθερώσετε τα παπαγαλάκια και δεν ανακαλύψετε τον θησαυρό της ευτυχίας.

Κούνια που σας κούναγε, αν νομίζετε πως θα φτάσετε στις ακτές της ισότητας, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας χωρίς βατραχοπέδιλα.


                                


ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΟΥ
  MATTIANGELI SUSANNA

Υπάρχουν δασκάλες μακριές ή δασκάλες κοντές.Οι δασκάλες μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικά χρώματα.
Μπορεί να είναι ανοιχτόχρωμες, σκούρες, με ίσια μαλλιά ή με σγουρά...
Μπορεί, φυσικά, να έχουν ρίγες ή τετραγωνάκια.
Τι έχουν όμως οι δασκάλες μέσα τους;

Ένα τρυφερό, αισιόδοξο πορτρέτο για τους δασκάλους της ζωής μας.

Παιδιά και μεγάλοι θα αναγνωρίσουν τη δική τους δασκάλα.

Αλήθεια εσείς τι δώρο θα κάνετε στους δασκάλους των παιδιών σας; 



Follow me @a.lenakaki