Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019


Το Πάσχα είναι μια μεγάλη γιορτή για τον Χριστιανισμό και γιορτάζεται με ευλάβεια και χαρά σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η παράδοση στη χώρα μας είναι πλούσια και μακραίωνη, ήθη και έθιμα με πολλά μηνύματα και συμβολισμούς, που με την μοναδικότητά τους προσφέρουν ιδιαίτερες στιγμές εορτασμού σε όλους τους πιστούς.
 Όμως οι διακοπές του Πάσχα, είναι και μια ευκαιρία για να περάσουμε περισσότερο χρόνο με την οικογένεια μας και να μοιραστούμε με τα παιδιά μας τις δικές μας παιδικές αναμνήσεις, από αυτή τη γιορτή.
Σαν παιδί θυμάμαι πολύ έντονα αυτές τις γιορτές, στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς στο χωριό, τις φρεσκοασβεστωμένες αυλές και πεζούλια, τις μυρωδιές από τα καλιτσούνια και τα τσουρεκάκια, που έψηναν γιαγιάδες και θείες στο φούρνο της γειτονιάς! Και αργά το απόγευμα όλοι ανταποκρινόμασταν στο πένθιμο κάλεσμα της καμπάνας, πηγαίνοντας στην εκκλησία.



Σαν μαμά λοιπόν κι εγώ τώρα αυτές τις μέρες προσπαθώ να δημιουργήσω όμορφες αναμνήσεις για τα παιδιά μου.
Φτιάχνουμε μαζί τα παραδοσιακά τα πασχαλινά τσουρεκάκια, τα καλιτσούνια, ενώ τη Μεγάλη Πέμπτη βάφουμε τα αυγά και βέβαια κάθε απόγευμα πάμε στην εκκλησία της ενορίας μας, περιμένοντας με αγωνία το Μεγάλο Σάββατο.

Τα τελευταία χρόνια, έχουμε αποκτήσει και μια οικογενειακή παράδοση. Ο μπαμπάς φτιάχνει ένα στεφάνι από κληματόβεργες και εγώ με τα κορίτσια αναλαμβάνουμε το στόλισμα του. Είναι το στεφάνι για τη Μεγάλη Πέμπτη, το οποίο κρεμάμε στο σταυρό.

Το φετινό μας στεφάνι, φτιαγμένο από κληματόβεργες και στολισμένο με αμάραντα,
ενώ για βάση χρησιμοποίησα φυσικά βρύα!

Επίσης την εβδομάδα πριν κλείσουν τα σχολεία, φτιάχνουμε τα δωράκια για τις δασκάλες, αλλά και για τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Φέτος ασχοληθήκαμε πολύ με τα χειροποίητα στεφάνια, ενώ οι φέτες από κορμό ελιάς που μας έκοψε ο μπαμπάς διακοσμήθηκαν με βρύα και άλλα πασχαλινά στολίδια.

Ένα πασχαλινό στεφάνι, επιθυμία μιας φίλης για να το δωρίσει στη δασκάλα του γιου της!

 Και κάπως έτσι λοιπόν ετοιμαζόμαστε κι εμείς να υποδεχτούμε  τη λαμπρότερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, τη γιορτή που κλείνει μέσα της όλα τα συναισθήματα. 
Από την αγωνία, τον πόνο τη θλίψη των Παθών και της Σταύρωσης, περνάμε στην αγαλλίαση και την ελπίδα που φέρνει η Ανάσταση.

Καλό Πάσχα σε όλους!!!

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019


Χθες  το απόγευμα με τα παιδιά μου και δυο φίλες τους, θελήσαμε να κάνουμε ένα περίπατο  μέχρι την παραλία μας.
Όμως με το που βγήκαμε από το σπίτι η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική!
Κάπου κοντά στο σπίτι μας υπήρχε φωτιά...
Προχωρήσαμε μαζί με τα παιδιά, προς το σημείο που φαινόταν οι καπνοί ...ένας κύριος είχε εναποθέσει σ΄ένα χώρο δίπλα από το σπίτι του μια στίβα από κλαδιά και τα έκαιγε!!!

Η φωτιά στο τελείωμα της...και χωρίς καμία επίβλεψη...

Κάναμε τη βόλτα μας, αναπνέοντας την κάπνα, η οποία έφτανε μέχρι το λιμάνι!
Επιστρέφοντας, περάσαμε ξανά από εκείνο το σημείο, απευθυνόμενη λοιπόν στον κύριο, του είπα ότι δεν είναι σωστό αυτό που κάνει, για να μου απαντήσει ότι επέλεξε να το κάνει τώρα επειδή δεν φυσάει!!!  Πάλι καλά δηλαδή!

Με αφορμή αυτό το περιστατικό, που εννοείται δεν είναι πρωτοφανές, αλλά σχεδόν καθημερινό, θα ήθελα να σας παραθέσω το άρθρο της μικρής μου κόρης, στην εφημερίδα Μικροί Ρεπόρτερς.


Πριν λίγες μέρες...

"Κάθε Φθινόπωρο και Άνοιξη, σχεδόν κάθε μέρα, σύννεφα καπνού, γεμίζουν τον κάμπο της Μεσαράς. Τα πρωινά, μόλις βγούμε από το σπίτι μας για να πάμε στο σχολείο, μυρίζουμε αυτή την απαίσια μυρωδιά και αμέσως καταλαβαίνουμε ότι κάποιοι άνθρωποι καίνε κλαδιά ή τα φυτά που έχουν ξεπατώσει από τα θερμοκήπια τους. Η ατμόσφαιρα δεν είναι καθόλου ωραία, όταν συμβαίνει αυτό, δεν μπορούμε ούτε να βγούμε έξω για να παίξουμε.
Σκέφτομαι, αυτοί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι  με αυτή τους την πράξη κάνουν κακό στο περιβάλλον, αλλά και στην  υγεία μας; 
Δεν φοβούνται ότι μπορεί να φυσήξει ξαφνικά αέρας και η φωτιά να κάνει μεγάλη καταστροφή;
Θα ήθελα να τους πω ότι υπάρχουν τρόποι να απαλλαγούν από τα άχρηστα κλαδιά και φυτά, χωρίς να καταστρέφουν το περιβάλλον. Όπως κάνει και ο μπαμπάς μου, που έχει ένα μηχάνημα, το θρυματιστή κλαδιών. 
Θα σας πω τι κάνει αυτή η μηχανή. Το μηχάνημα αυτό αλέθει  τα κλαδιά και τα κάνει λίπασμα για τα δέντρα. 
Επίσης μπορούν  τα φυτά αυτά, να τα δώσουν στους κτηνοτρόφους κι εκείνοι να ταϊζουν τα ζώα τους.  
Είδατε λοιπόν που υπάρχει τρόπος να προστατέψουμε την υγεία μας και το περιβάλλον;"

Ο επίλογος και τα σχόλια δικά σας....



Στο ξεκίνημα της φετινής σχολικής χρονιάς η μεγάλη μου κόρη, ζήτησε τη βοήθεια μου για την έκδοση μιας σχολικής εφημερίδας, στην οποία θα συμμετείχαν κάποια παιδιά από το σχολείο της, φίλοι δικοί της και φίλοι των φίλων της...
Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια ομάδα-παρέα παιδιών και μέσω αυτής, ως δράση, να εκδοθεί μια μαθητική εφημερίδα, αλλά εκτός σχολείου. 
Με ενθουσιασμό μπορώ να πω, δέχτηκα την πρόταση-πρόκληση και αφού ενημερώθηκαν σχολείο, παιδιά και γονείς, οι Μικροί Ρεπόρτερς ξεκίνησαν το ταξίδι τους...

Το πρώτο τεύχος της εφημερίδας μας εκδόθηκε παραμονές Χριστουγέννων, αποσπώντας τις καλύτερες κριτικές από το αναγνωστικό κοινό, αλλά και από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Η δεύτερη έκδοση


Έτσι λοιπόν οι Μικροί Ρεπόρτερς αποφάσισαν να προχωρήσουν και σε δεύτερη έκδοση, ενώ παράλληλα η παρέα τους μεγάλωσε. Οι 19 μαθητές που ξεκίνησαν αρχικά, έγιναν 38, έτσι λοιπόν αυξήθηκαν και οι σελίδες μας, από 16 σε 20!!!

 Η προετοιμασία για το δεύτερο τεύχος ξεκίνησε αρχές Φεβρουαρίου, με πολλή προσπάθεια από τα παιδιά, αλλά και από τους γονείς, που οφείλω να πω ότι έχουν στηρίξει ιδιαίτερα τους...Μικρούς Ρεπόρτερς.  
Τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκαν οι μικροί συντάκτες πολλά και ποικίλα, τοπικού και όχι μόνο ενδιαφέροντος, ενώ το πρώτο θέμα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ,  Αν ήμουν Δήμαρχος!!!

 Όμως αυτή τη φορά δημιουργήσαμε και δικά μας  θέματα, αφού οργανώσαμε κάποιες δράσεις, όπως αποκριάτικο εικαστικό εργαστήρι και προβολή της ταινίας ο Ψύλλος, τα οποία καλύφθηκαν...δημοσιογραφικά από τα παιδιά. 

Επίσης οι Μικροί Ρεπόρτερς συμμετέχουν και στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Δημοσιογραφικών Δεξιοτήτων, που πραγματοποιείται από το Σύλλογο Νεανικής Δημοσιογραφίας "Τύπος και ουσία- Λευτέρης Δασκαλάκης", τα αποτελέσματα του οποίου αναμένουμε με αγωνία!!!

Η ουσία...

Ως υπέυθυνη για την επιμέλεια της εφημερίδας, αλλά και του συντονισμού της ομάδας, νιώθω πολύ υπερήφανη για την προσπάθεια των παιδιών, αλλά και για το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς. Σίγουρα η δημιουργία μιας σχολικής εφημερίδας, αποτελεί μια δημιουργική δραστηριότητα που μπορεί να ενισχύσει το γραπτό λόγο και την κριτική σκέψη των παιδιών, δίνοντας τους παράλληλα τη δυνατότητα αυτοσχεδιάσουν, να καλλιεργήσουν την επικοινωνία, να εκφραστούν, αλλά και να αναπτύξουν το πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας.

Εύχομαι να είναι καλοτάξιδη η εφημεριδούλα μας και να γίνει παράδειγμα προς μίμηση!!!

Follow me @a.lenakaki