Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019


Η καλοποροαίρετη επισήμανση από ένα αγαπημένο κορίτσι, ότι η τελευταία μου ανάρτηση ήταν πριν το Πάσχα, στάθηκε αφορμή για να το πάρω απόφαση ...
Η αλήθεια είναι ότι περνάω κι εγώ τη ...φάση μου αυτή την εποχή.
Αυτή την αποχή, ομολογώ πως την είχα ανάγκη για να σκεφτώ και κάποια άλλα πράγματα, τα οποία θα μοιραστώ μαζί σας σε άλλη ανάρτηση.

Η Άνοιξη λοιπόν που την περίμενα με λαχτάρα, για να φτιάξω το μπαλκόνι μου, να μαζέψω τα χαλιά μου, να φτιάξω τις ντουλάπες μου, να ανανεώσω γενικότερα την καθημερινότητα μου, είναι εδώ και με τρέχει!!!
Φτιάχνοντας που λέτε, τις ντουλάπες των κοριτσιών και πάνω στο ξεκαθάρισμα των καλοκαιρινών ρούχων, τι κρατάμε και τι χαρίζουμε, κατέβασα από την ντουλάπα και το κουτί από τη βάπτιση της μικρής μου κόρης. 
Μέσα στο κουτί είχα αποθηκεύσει τα βαπτιστικά ρουχαλάκια και των δυο παιδιών, καθώς επίσης και κάποια ιδιαίτερα φορεματάκια που τους έχω κρατήσει από τότε που ήταν μωρά.
Ανοίγοντας το κουτί, το δωμάτιο πλημμύρισε...μωρουδίλα, ανακατεμένη με το αρωματικό σαπουνάκι που είχα βάλει μέσα.
Μια γλυκιά μελαγχολία, για το πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια και αλλάζουν τα ...νούμερα. 
Πως είναι δυνατόν σε αυτά τα μικροσκοπικά ρουχαλάκια να χωρούσαν τα παιδιά μου;
Κι όμως χωρούσαν!

Τα ρούχα λοιπόν αυτά τα είχα αποθηκεύσει σε αυτό το αγαπημένο κουτί, το οποίο είχα βάλει στο πάνω μέρος της παιδικής ντουλάπας, αφού έτσι κι αλλιώς η μικρή δεν χρειαζόταν αυτό τον χώρο για το κρέμασμα ρούχων.
Όμως μεγαλώνοντας τα παιδιά, μεγαλώνουν και οι ανάγκες τους για προσωπικό χώρο και ειδικά στις ντουλάπες.


 Έτσι λοιπόν στο κουτί δώσαμε άλλη χρήση κάνοντας το σκαμπό-τραπεζάκι για τη γωνιά της μικρής, ενώ τα ρούχα τα αποθήκευσα σε σακούλα αέρα, εξοικονομώντας έτσι περισσότερο χώρο.

Καιρός να βγούμε στο μπαλκόνι


Κι εκεί που πάει να με πιάσει η νοσταλγία για την εποχή της μωρουδίλας, επανέρχομαι στην πραγματικότητα.
Είναι ώρα να ασχοληθώ με την ανανέωση του μπαλκονιού μας.





Λίγα εποχιακά λουλούδια και κάποια αγαπημένα διακοσμητικά, όπως μια αέρινη ονειροπαγίδα, είναι αρκετά για να αλλάξει η διάθεση μας, αλλά και η εικόνα του αγαπημένου μας μπαλκονιού.
Και μπορεί η Άνοιξη να άργησε λίγο, όμως το καλοκαιράκι είναι καθ΄οδόν!
Καλή εβδομάδα!!!

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019


Το Πάσχα είναι μια μεγάλη γιορτή για τον Χριστιανισμό και γιορτάζεται με ευλάβεια και χαρά σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η παράδοση στη χώρα μας είναι πλούσια και μακραίωνη, ήθη και έθιμα με πολλά μηνύματα και συμβολισμούς, που με την μοναδικότητά τους προσφέρουν ιδιαίτερες στιγμές εορτασμού σε όλους τους πιστούς.
 Όμως οι διακοπές του Πάσχα, είναι και μια ευκαιρία για να περάσουμε περισσότερο χρόνο με την οικογένεια μας και να μοιραστούμε με τα παιδιά μας τις δικές μας παιδικές αναμνήσεις, από αυτή τη γιορτή.
Σαν παιδί θυμάμαι πολύ έντονα αυτές τις γιορτές, στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς στο χωριό, τις φρεσκοασβεστωμένες αυλές και πεζούλια, τις μυρωδιές από τα καλιτσούνια και τα τσουρεκάκια, που έψηναν γιαγιάδες και θείες στο φούρνο της γειτονιάς! Και αργά το απόγευμα όλοι ανταποκρινόμασταν στο πένθιμο κάλεσμα της καμπάνας, πηγαίνοντας στην εκκλησία.



Σαν μαμά λοιπόν κι εγώ τώρα αυτές τις μέρες προσπαθώ να δημιουργήσω όμορφες αναμνήσεις για τα παιδιά μου.
Φτιάχνουμε μαζί τα παραδοσιακά τα πασχαλινά τσουρεκάκια, τα καλιτσούνια, ενώ τη Μεγάλη Πέμπτη βάφουμε τα αυγά και βέβαια κάθε απόγευμα πάμε στην εκκλησία της ενορίας μας, περιμένοντας με αγωνία το Μεγάλο Σάββατο.

Τα τελευταία χρόνια, έχουμε αποκτήσει και μια οικογενειακή παράδοση. Ο μπαμπάς φτιάχνει ένα στεφάνι από κληματόβεργες και εγώ με τα κορίτσια αναλαμβάνουμε το στόλισμα του. Είναι το στεφάνι για τη Μεγάλη Πέμπτη, το οποίο κρεμάμε στο σταυρό.

Το φετινό μας στεφάνι, φτιαγμένο από κληματόβεργες και στολισμένο με αμάραντα,
ενώ για βάση χρησιμοποίησα φυσικά βρύα!

Επίσης την εβδομάδα πριν κλείσουν τα σχολεία, φτιάχνουμε τα δωράκια για τις δασκάλες, αλλά και για τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Φέτος ασχοληθήκαμε πολύ με τα χειροποίητα στεφάνια, ενώ οι φέτες από κορμό ελιάς που μας έκοψε ο μπαμπάς διακοσμήθηκαν με βρύα και άλλα πασχαλινά στολίδια.

Ένα πασχαλινό στεφάνι, επιθυμία μιας φίλης για να το δωρίσει στη δασκάλα του γιου της!

 Και κάπως έτσι λοιπόν ετοιμαζόμαστε κι εμείς να υποδεχτούμε  τη λαμπρότερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, τη γιορτή που κλείνει μέσα της όλα τα συναισθήματα. 
Από την αγωνία, τον πόνο τη θλίψη των Παθών και της Σταύρωσης, περνάμε στην αγαλλίαση και την ελπίδα που φέρνει η Ανάσταση.

Καλό Πάσχα σε όλους!!!

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019


Χθες  το απόγευμα με τα παιδιά μου και δυο φίλες τους, θελήσαμε να κάνουμε ένα περίπατο  μέχρι την παραλία μας.
Όμως με το που βγήκαμε από το σπίτι η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική!
Κάπου κοντά στο σπίτι μας υπήρχε φωτιά...
Προχωρήσαμε μαζί με τα παιδιά, προς το σημείο που φαινόταν οι καπνοί ...ένας κύριος είχε εναποθέσει σ΄ένα χώρο δίπλα από το σπίτι του μια στίβα από κλαδιά και τα έκαιγε!!!

Η φωτιά στο τελείωμα της...και χωρίς καμία επίβλεψη...

Κάναμε τη βόλτα μας, αναπνέοντας την κάπνα, η οποία έφτανε μέχρι το λιμάνι!
Επιστρέφοντας, περάσαμε ξανά από εκείνο το σημείο, απευθυνόμενη λοιπόν στον κύριο, του είπα ότι δεν είναι σωστό αυτό που κάνει, για να μου απαντήσει ότι επέλεξε να το κάνει τώρα επειδή δεν φυσάει!!!  Πάλι καλά δηλαδή!

Με αφορμή αυτό το περιστατικό, που εννοείται δεν είναι πρωτοφανές, αλλά σχεδόν καθημερινό, θα ήθελα να σας παραθέσω το άρθρο της μικρής μου κόρης, στην εφημερίδα Μικροί Ρεπόρτερς.


Πριν λίγες μέρες...

"Κάθε Φθινόπωρο και Άνοιξη, σχεδόν κάθε μέρα, σύννεφα καπνού, γεμίζουν τον κάμπο της Μεσαράς. Τα πρωινά, μόλις βγούμε από το σπίτι μας για να πάμε στο σχολείο, μυρίζουμε αυτή την απαίσια μυρωδιά και αμέσως καταλαβαίνουμε ότι κάποιοι άνθρωποι καίνε κλαδιά ή τα φυτά που έχουν ξεπατώσει από τα θερμοκήπια τους. Η ατμόσφαιρα δεν είναι καθόλου ωραία, όταν συμβαίνει αυτό, δεν μπορούμε ούτε να βγούμε έξω για να παίξουμε.
Σκέφτομαι, αυτοί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι  με αυτή τους την πράξη κάνουν κακό στο περιβάλλον, αλλά και στην  υγεία μας; 
Δεν φοβούνται ότι μπορεί να φυσήξει ξαφνικά αέρας και η φωτιά να κάνει μεγάλη καταστροφή;
Θα ήθελα να τους πω ότι υπάρχουν τρόποι να απαλλαγούν από τα άχρηστα κλαδιά και φυτά, χωρίς να καταστρέφουν το περιβάλλον. Όπως κάνει και ο μπαμπάς μου, που έχει ένα μηχάνημα, το θρυματιστή κλαδιών. 
Θα σας πω τι κάνει αυτή η μηχανή. Το μηχάνημα αυτό αλέθει  τα κλαδιά και τα κάνει λίπασμα για τα δέντρα. 
Επίσης μπορούν  τα φυτά αυτά, να τα δώσουν στους κτηνοτρόφους κι εκείνοι να ταϊζουν τα ζώα τους.  
Είδατε λοιπόν που υπάρχει τρόπος να προστατέψουμε την υγεία μας και το περιβάλλον;"

Ο επίλογος και τα σχόλια δικά σας....



Στο ξεκίνημα της φετινής σχολικής χρονιάς η μεγάλη μου κόρη, ζήτησε τη βοήθεια μου για την έκδοση μιας σχολικής εφημερίδας, στην οποία θα συμμετείχαν κάποια παιδιά από το σχολείο της, φίλοι δικοί της και φίλοι των φίλων της...
Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια ομάδα-παρέα παιδιών και μέσω αυτής, ως δράση, να εκδοθεί μια μαθητική εφημερίδα, αλλά εκτός σχολείου. 
Με ενθουσιασμό μπορώ να πω, δέχτηκα την πρόταση-πρόκληση και αφού ενημερώθηκαν σχολείο, παιδιά και γονείς, οι Μικροί Ρεπόρτερς ξεκίνησαν το ταξίδι τους...

Το πρώτο τεύχος της εφημερίδας μας εκδόθηκε παραμονές Χριστουγέννων, αποσπώντας τις καλύτερες κριτικές από το αναγνωστικό κοινό, αλλά και από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Η δεύτερη έκδοση


Έτσι λοιπόν οι Μικροί Ρεπόρτερς αποφάσισαν να προχωρήσουν και σε δεύτερη έκδοση, ενώ παράλληλα η παρέα τους μεγάλωσε. Οι 19 μαθητές που ξεκίνησαν αρχικά, έγιναν 38, έτσι λοιπόν αυξήθηκαν και οι σελίδες μας, από 16 σε 20!!!

 Η προετοιμασία για το δεύτερο τεύχος ξεκίνησε αρχές Φεβρουαρίου, με πολλή προσπάθεια από τα παιδιά, αλλά και από τους γονείς, που οφείλω να πω ότι έχουν στηρίξει ιδιαίτερα τους...Μικρούς Ρεπόρτερς.  
Τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκαν οι μικροί συντάκτες πολλά και ποικίλα, τοπικού και όχι μόνο ενδιαφέροντος, ενώ το πρώτο θέμα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ,  Αν ήμουν Δήμαρχος!!!

 Όμως αυτή τη φορά δημιουργήσαμε και δικά μας  θέματα, αφού οργανώσαμε κάποιες δράσεις, όπως αποκριάτικο εικαστικό εργαστήρι και προβολή της ταινίας ο Ψύλλος, τα οποία καλύφθηκαν...δημοσιογραφικά από τα παιδιά. 

Επίσης οι Μικροί Ρεπόρτερς συμμετέχουν και στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Δημοσιογραφικών Δεξιοτήτων, που πραγματοποιείται από το Σύλλογο Νεανικής Δημοσιογραφίας "Τύπος και ουσία- Λευτέρης Δασκαλάκης", τα αποτελέσματα του οποίου αναμένουμε με αγωνία!!!

Η ουσία...

Ως υπέυθυνη για την επιμέλεια της εφημερίδας, αλλά και του συντονισμού της ομάδας, νιώθω πολύ υπερήφανη για την προσπάθεια των παιδιών, αλλά και για το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς. Σίγουρα η δημιουργία μιας σχολικής εφημερίδας, αποτελεί μια δημιουργική δραστηριότητα που μπορεί να ενισχύσει το γραπτό λόγο και την κριτική σκέψη των παιδιών, δίνοντας τους παράλληλα τη δυνατότητα αυτοσχεδιάσουν, να καλλιεργήσουν την επικοινωνία, να εκφραστούν, αλλά και να αναπτύξουν το πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας.

Εύχομαι να είναι καλοτάξιδη η εφημεριδούλα μας και να γίνει παράδειγμα προς μίμηση!!!

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019



Πριν μερικά χρόνια, εντελώς τυχαία ανακάλυψα το family blog anthomeli και από τότε είμαι φανατική αναγνώστρια του.
Έχω ταυτιστεί με τις συντάκτριες του πολλές φορές, ενώ έχουν υπάρξει για μένα πηγή έμπνευσης, ακόμη και για να ξεκινήσω το δικό μου blog.
Μάλιστα χωρίς καν να γνωριζόμαστε, μου πρόσφεραν τις πολύτιμες συμβουλές τους, όταν ζήτησα τη βοήθεια τους, ως νέα blogger.
Οι ανθομελένιες λοιπόν, είναι δυο καταπληκτικά κορίτσια και αγαπημένες αδερφές, η Κάλη και η Κατερίνα και χαίρομαι πολύ που σήμερα τις φιλοξενώ στο blogοσπιτάκι μου!

-Λοιπόν κορίτσια, καλωσορίσατε στο e-Angelie!
Αλήθεια το anthomeli, πως προέκυψε; Σαν ιδέα, αλλά και σαν όνομα;

Κατερίνα: Το Ανθομέλι προέκυψε μέσα σε λίγες ώρες. Ένα πρωί που μιλούσαμε με την Κάλη
στο τηλέφωνο της πρότεινα να φτιάξουμε ένα blog (χωρίς να ξέρω κι εγώ τι ακριβώς είναι αφού απλά διάβαζα μόνο 1-2 από αυτά που υπήρχαν τότε) για να μοιραστούμε μέσω αυτού κάποιες ιδέες μας που ούτως ή άλλως υλοποιούσαμε για τις οικογένειές μας.
Με έκπληξή μου το είδε θετικά και αμέσως αρχίσαμε την αναζήτηση πληροφοριών και τελικά το ξεκινήσαμε. Δεν γνωρίζαμε τίποτα για τεχνικά θέματα και η αρχή του Ανθομέλι έγινε σε μία εποχή που δεν υπήρχαν πολλά blogs με οδηγίες και συμβουλές στα ελληνικά. 


Παιδευτήκαμε πολύ να το φτιάξουμε όπως θέλαμε και στη μορφή που είναι τώρα και κάναμε πολλά λάθη τα οποία ακόμα διορθώνουμε!

Ωστόσο το Ανθομέλι έγινε επιπλέον για εμάς το μέσο για να επικοινωνούμε καθημερινά μεταξύ μας σε μια εποχή που λείπαμε πολύ η μία στην άλλη λόγω της απόστασης (η μία μένει Θεσσαλονίκη και η άλλη Αθήνα). Το αγαπήσαμε πολύ! Δεν είναι τυχαίο ότι το θεωρούμε το διαδικτυακό παιδί μας. 
Το Ανθομέλι είναι το δικό μας δημιούργημα αλλά και μια οικογενειακή υπόθεση αφού μέσα σε αυτό έχουμε αποτυπώσαμε σκέψεις, αναμνήσεις και συνήθειες μας και πολλές οικογενειακές στιγμές. Φυσικά δεν μπορώ να παραλείψω το γεγονός ότι βοηθάνε πολύ και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, όπως οι άντρες και τα παιδιά μας ώστε να υλοποιούμε όλες τις τρέλες μας αλλά και οι γονείς μας με τον μπαμπά μας να ανήκει στην ομάδα του «μάρκετινγκ» (μιλάει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί για το Ανθομέλι) και την Μαμά Μαρία να ανήκει συγγραφικά στο Ανθομέλι καθώς έχει
αναλάβει μεγάλο κομμάτι της ταξιδιωτικής κατηγορίας του Ανθομέλι με την εμπειρία της στα ταξίδια καθώς ταξιδεύουν εδώ και χρόνια με τον μπαμπά μας με το αυτοκινούμενό τους σε όλη την Ευρώπη.
Το όνομά του Ανθομέλι είναι αλήθεια ότι κρύβει μια μικρή ιστορία πίσω από το όνομά του του και σχετίζεται με τον τρόπο που μας ανακοίνωσε η Κάλη το όνομα που θα έδινε στην κόρη της και την οποία, για να μην σας κουράζουμε, μπορεί κανείς να διαβάσει εδώ  https://www.anthomeli.com/2012/11/blog-post_11-8.html

Λίγα χρόνια αργότερα με το όνομα του blog συνδέθηκε και το λογότυπό μας που συμβολίζει με το δέντρο του τη ίδια την ζωή και με τα κλαδιά του την εξέλιξή μας, αλλά και την πολυδιάστασή μας και όσα εμείς θέλουμε να μοιραστούμε μέσα από το Ανθομέλι (ταξίδια, ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά, κατασκευές, συνταγές, ιδέες για πάρτυ και πολλά άλλα) και φυσικά περιέχει τα ίδια μας τα παιδιά που αποτελούν και το κέντρο του blog μας.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα με το Ανθομέλι μας να είναι ένα family lifestyle
and travel blog με πολλές κατηγορίες για όλη την οικογένεια.


-Πως είναι η μέρα σας ως bloggers, μαμάδες, αλλά και εργαζόμενες; Φτάνουν οι ώρες;

Κατερίνα: Είναι τόσο δύσκολο να μπορέσω να χωρέσω μέσα σε ένα 24ωρο τη δουλειά μου, την οικογένειά μου, το blog μου, το σπίτι μου αλλά και τη δική μου ξεκούραση. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να υπάρχει οργάνωση. Επειδή όμως είμαι άνθρωπος και όχι ρομπότ υπάρχουν πολλές φορές που παραμελώ κάτι για να μπορέσω να κάνω κάτι άλλο.
Εργάζομαι απογευματινές ώρες ως καθηγήτρια μουσικής σε ωδείο κάτι που μου δίνει την ευκαιρία να είμαι «ελεύθερη» τα πρωινά. Τι να προλάβω όμως να κάνω στις λίγες αυτές ώρες αυτές ώσπου να έρθουν τα παιδιά από το σχολείο; 
Τις χειροποίητες πινιάτες (https://www.jamjar.gr/store/welovepinatas) μου που πλέον έχει γίνει το τρίτο μου επάγγελμα, το blogging, το φαγητό, τις δουλειές στο σπίτι, την προετοιμασία για τα μαθήματα ή την γυμναστική; Κάνω πολύ μεγάλη προσπάθεια για να τα χωρέσω όλα αυτά και το πώς το καταφέρνω είναι αξιοπερίεργο ακόμη και για μένα. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω βγει νοκ άουτ σωματικά και πνευματικά αλλά «εκεί» εγώ το παλεύω συνεχώς!

Κάλη: Μεγάλη κουβέντα άνοιξες τώρα! Ο κύριος όγκος της δουλειάς μας βγαίνει το πρωί που τα παιδιά μας λείπουν για το σχολείο μιας και για τις δύο οι δουλειές μας ξεκινάνε μετά τις 3 το μεσημέρι. Ωστόσο, το να είσαι freelancer blogger με γραφείο στο σπίτι δεν είναι τόσο εύκολο καθώς οι δουλειές του σπιτιού, το μαγείρεμα, αλλά και τα τηλέφωνα πολλές φορές σε βγάζουν εκτός προγράμματος. Εγώ πάντως, να σου πω την αλήθεια, δεν λέω πλέον σε όσους δεν είναι μέσα στο παιχνίδι του διαδικτύου, τι κάνω το πρωί καθώς σπάνια με καταλαβαίνουν και με νιώθουν όταν
τους λέω ότι όλο το πρωί μπορεί να γράφω μία ανάρτηση ή να στέλνω και να απαντώ e-mails ή ακόμα και να ασχολούμε με το instagram. 


Για το μόνο που δεν έχω χρόνο είναι να προσπαθώ να τους εξηγήσω πόση πολύ δουλειά κρύβεται πίσω από όλο αυτό. Και να σου πω ίσως και να μην χρειάζεται κιόλας να το ξέρουν. 
Εμείς έχουμε επιλέξει να παρουσιάζουμε από το blog μας την αισιόδοξη πλευρά της ζωής
και μας αυτό πρεσβεύουμε και ως προσωπικότητες.
Ωστόσο, δεν θα ήθελα σε αυτή την φάση να αλλάξω τίποτα. Η ποικιλία αυτή με κάνει τόσο χαρούμενη και με γεμίζει τόσο πολύ που μόνο με χαμόγελο και ευγνωμοσύνη θα μπορούσα να το δω όλο αυτό!
Σίγουρα βέβαια και οι δύο προσπαθούμε πλέον να βάζουμε τα όριά μας γιατί διαφορετικά είναι πολύ εύκολο να χαθεί η μπάλα και να αποξενωθεί κυρίως το ζευγάρι. 
Π.χ. εγώ έχω αποφασίσει να μην κάθομαι στον υπολογιστή μετά τις 9.00 ώστε να περνάω τον χρόνο μου με την άντρα μου αφού κοιμηθεί η κόρη μας και πλέον να κλείνω το wi-fi του κινητού από νωρίς και να το φορτίζω σε άλλο δωμάτιο.
Πάντα άλλωστε μου άρεσε να διαβάζω πριν τον ύπνο οπότε τώρα το κάνω χωρίς να μου αποσπάνε την προσοχή οι ειδοποιήσεις του κινητού. Μικρές προσαρμογές μπορούν να σου δώσουν χρόνο για σένα και να σε βοηθήσουν να γεμίσεις τις μπαταρίες σου.


-Πιστεύετε ότι το blogging θα μπορούσε να γίνει κάποτε κύριο επάγγελμα και στη χώρα μας:

Κατερίνα: Όταν οι εταιρείες θα μπορέσουν να δουν τους bloggers ως επαγγελματίες και όταν οι ίδιοι οι bloggers θα σέβονται τη δουλειά, τον κόπο τους και θα πιστεύουν στην δύναμή τους νομίζω πως κάτι μπορεί να γίνει. 
Αν και όπως πάντα στην Ελλάδα, τα πράγματα προχωρούν με ταχύτητα χελώνας! 
Ήδη υπάρχουν εταιρείες που εμπιστεύονται τους bloggers για την προώθηση των προϊόντων τους.
Όμως θα πρέπει αυτή η προώθηση να συνοδεύεται στα blogs και με άλλα δυνατά κείμενα και αυθεντικό περιεχόμενο που θα κρατήσουν το κοινό με το περιεχόμενό τους, τις πληροφορίες που θα δίνουν αλλά και την αμεσότητά τους.

Κάλη: Δεν ξέρω αν το πιστεύω βαθιά, αλλά σίγουρα το ελπίζω. Ωστόσο, αυτό που με προβληματίζει είναι ότι η τεράστια άνοδος του Instagram και της βασιλείας της φωτογραφίας και πολύ φοβάμαι μην κάνει ένα τεράστιο βήμα προσπερνώντας το κείμενο και τις λέξεις. 
Δεν σου κρύβω ότι και σήμερα πολλές εταιρείες είναι αυτές που κοιτάνε περισσότερο τα νούμερα στο Instagram παρά τα νούμερα και την ποιοτική δουλειά που κάνει κάποιος στο blog του, γεγονός που με θλίβει πολύ.
Φυσικά αυτό δεν μας σταματάει από το να προσπαθούμε για το καλύτερο αποτέλεσμα, ώστε οι ανανγώστες μας να βρίσκουν τα posts μας ενδιαφέροντα και χρήσιμα. Αντίθετα, μας πεισμώνει ακόμα περισσότερο να αποδείξουμε ότι οι πραγματικοί bloggers πρέπει να έχουν φωνή και βήμα στο διαδίκτυο και ότι η επιρροή τους είναι σημαντική.


-Πως φαντάζεστε το anthomeli, μέσα στην επόμενη δεκαετία;
Κατερίνα: Είμαι λίγο φειδωλή με τα όνειρα για το blog! Είναι κάτι που δεν εξαρτάται μόνο από μένα αλλά και από πολλές άλλες παραμέτρους και επιλογές δικές μου ή της Κάλης. 
Αλλιώς ξεκίνησε το blogging για μας κι αλλού έχει καταλήξει.
Υπάρχουν στόχοι, αλλά όχι πάρα πολύ μακρινοί. Προτιμούμε τους κοντινούς στόχους και αυτούς που είναι εύκολο να κατακτήσουμε. 
Ραντεβού σε μία δεκαετία από τώρα;

Κάλη: H αλήθεια είναι ότι όσο κι αν φαίνεται άπιαστο όνειρο, θα ήθελα πολύ μέσα στα επόμενα χρόνια να λέω ότι «έχω το Ανθομέλι» και να μου λένε «α, ναι, βέβαια το έχω διαβάσει» ή να μου λένε ότι εμπιστεύτηκαν τις επιλογές μας για ένα ταξίδι και να έχουν περάσει ωραία (έχουμε άλλωστε και την τιμή να είμαστε ενεργά μέλη των Travel Bloggers Greece). Και όχι ότι αυτό δεν έχει συμβεί πολλές φορές και ότι δεν μας έχουν σταματήσει ακόμα και στον δρόμο (ακόμα και τον άντρα μου να
φανταστείς!) για να μας μιλήσουν, αλλά σίγουρα θα ήθελα να γίνει σε μεγαλύτερη κλίμακα. 
Άλλωστε για ποιον γράφουμε αν όχι για τους αναγνώστες. 
The more, the merrier!

Επίσης πολύ σημαντικό για μένα θα ήταν να μπορούμε μια μέρα να πούμε ότι επιτέλους μπορούμε να ζήσουμε μέσα από το Ανθομέλι. Η δουλειά που κρύβεται από πίσω είναι πλέον τόσο μεγάλη και φυσικά χρονοβόρα που αν μη τι άλλο θα θέλαμε να ανταμειφθούν οι κόποι μας και να αναγνωριστούν τα blogs και στην Ελλάδα ως αντάξιο μέσο προβολής στο διαδίκτυο. 
Πιστεύουμε πολύ στην καλή δουλειά που κάνουμε και στις δυνατότητες που έχουμε και ελπίζουμε στο μέλλον να αποδώσουν καρπούς όχι μόνο για εμάς αλλά για όλη την κοινότητα των bloggers
που κάνουν εξίσου καλή δουλειά με εμάς στο κομμάτι του family και του travel.

-Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε μια νέα blogger;

Κατερίνα: Η κυριότερη συμβουλή που θα έδινα σε μια νέα blogger είναι να δημιουργεί εντελώς δικό της περιεχόμενο για το blog της. Αν και στο Ανθομέλι είμαστε περήφανες που χρησιμοποιούμε μόνο δικό μας φωτογραφικό υλικό, ξέρω πως για κάποιους είναι δύσκολο να κάνουν το ίδιο. 
Υπάρχουν πολλές τράπεζες δωρεάν φωτογραφιών για χρήση στο blog φτάνει να τις χρησιμοποιήσει σωστά. Το κείμενο όμως είναι το δυνατό χαρτί του blogger! 
Με αντιγραφές δεν θα καταφέρει να δημιουργήσει ένα δυνατό blog! 
Το μοναδικό περιεχόμενο και οι μεγάλες αναρτήσεις είναι αυτές που θα δώσουν στο blog μια καλή θέση στις αναζητήσεις της google. 
Υπάρχουν κι άλλοι παράμετροι φυσικά όπως η πλατφόρμα, οι γνώσεις seo, η εμφάνιση του blog, οι προωθήσεις στα social media και άλλα πιο τεχνικά θέματα. 
Η δική μου συμβουλή θα ήταν λοιπόν να επενδύσει στο blog της και σε αυτόν τον τομέα αν θέλει να το δει να ανθίζει, να αποκτά κοινό και ίσως κάποια στιγμή να της αποδώσει και χρήματα.
Στο Ανθομέλι υπάρχουν κάποιες αναρτήσεις σχετικά με το blogging που γράφτηκαν από εμάς μετά από αρκετά χρόνια στον χώρο του blogging και ίσως βοηθήσουν νέους αλλά και παλιούς bloggers. Θα τις βρείτε με το όνομα Newbiebloggers

Κάλη: Δυστυχώς τα 2-3 τελευταία χρόνια είδαμε πολλά παραδείγματα wannabe bloggers που μπήκαν στον χώρο καθαρά για το κέρδος ταράσσοντας τα κύματα πολύ επικίνδυνα. 
Η βασική συμβουλή μου είναι λοιπόν, να αγαπάνε αυτό που κάνουν και να αφήσουν το πάθος τους να τους οδηγήσει. Το blogging αφορά ένα κομμάτι της ζωής και της ψυχής μας και είναι άσχημο να το καλύπτουν μόνο οι φιλοδοξίες μας. Δώστε αγάπη σε αυτό που κάνετε και με αρκετή έρευνα, γνώση, σεβασμό και σταθερότητα ενδεχομένως να καταφέρετε να φτάσετε εκεί που ονειρεύεστε.
Δεύτερη πολύ σημαντική συμβουλή είναι να μην εθιστούν και επηρεαστούν από τα social media. Ένας αληθινός bloggers βάζει πάντα προτεραιότητα το blog του και πρέπει να μάθει να τιθασεύει τα social media προς όφελος του. Όταν νιώσει ότι αυτά τον έχουν ρουφήξει, τότε θα πρέπει σίγουρα να επαναπροσδιορίσει και να κάνει ένα restart. Μου έχει συμβεί και σε μένα και πλεον αναγνωρίζω τα σημάδια και επανέρχομαι στην ουσία όσο πιο γρήγορα μπορώ.

Αγγελική θέλουμε πολύ να σε ευχαριστήσουμε για την τιμή που μας έκανες να μας φιλοξενήσεις στο blog σου και να σου πούμε ότι σε εκτιμάμε πολύ για την υποστήριξη σου όλα αυτά τα χρόνια, την αγάπη σου αλλά και την εμπιστοσύνη που μας έδειξες για να σε καθοδηγήσουμε με πολύ μικρές συμβουλές στα πρώτα σου βήματα.

Το Ανθομέλι μπορείτε να το βρείτε στο Facebook https://www.facebook.com/anthomeli.theblog, στο Instagram https://www.instagram.com/anthomeli/ αλλά και στο pinterest https://gr.pinterest.com/anthomeli/

Μπορείτε επίσης να γίνετε μέλη στην ομάδα τους “let’s blog party” (που αφορά τα παιδικά πάρτυ https://www.facebook.com/groups/855097774570976/ αλλά και την ταξιδιωτική τους ομάδα Ταξιδεύοντας με το Ανθομέλι στο fb https://www.facebook.com/groups/1523945157672471/αλλά και στο Instagram https://www.instagram.com/travelling_with_anthomeli/

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019



Καλό μήνα και καλή εβδομάδα!!! 
Μπορεί τα μποφόρ εδώ στο νότο, να μας έχουν κουράσει, αλλά ευτυχώς που η δημιουργική μας διάθεση είναι στα καλύτερα της!
Φέτος λοιπόν ξεκίνησα νωρίς τις κατασκευές για τα δωράκια, ενώ αυτή την εβδομάδα σειρά έχουν οι λαμπάδες μας!!!
Ψάχνοντας για ιδέες βρήκα μια κατασκευή, για καλαθάκια σε σχήμα...μπαλονιού, τα οποία μπορούν να γίνουν υπέροχες συνθέσεις για τα δώρα που θέλουμε να προσφέρουμε. 

Για να είμαι βέβαια ειλικρινής, ταλαιπωρήθηκα λίγο μέχρι να τα πετύχω και μάλιστα χάλασα αρκετά. Όμως όσο δεν τα πετύχαινα, τόσο περισσότερο πείσμωνα και τελικά το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Ελπίζω να αρέσουν και στους παραλήπτες τους.
Πρόκειται για μια απλή κατασκευή, αφού το μόνο που χρειάζεται είναι ένα μπαλόνι, κόλλα και σπάγγος ή κλωστή και βέβαια  ότι θέλετε για το στόλισμα. 

Πραγματικά αυτά τα καλαθάκια τα έχω λατρέψει, γιατί όσο απλά κι αν στολιστούν σίγουρα θα εντυπωσιάσουν. Παράλληλα με τα καλαθάκια, έφτιαξα και τσόχινα κουνελάκια, ενώ σε κάποια από αυτά θα βάλω και επιπλέον δωράκια, δημιουργώντας έτσι μια ολοκληρωμένη σύνθεση δώρου, για τη νονά, τη δασκάλα ή ακόμη και το βαφτιστήρι μας. 









Την πολύ όμορφη ιδέα την είδα στο blog της Ελπίδας 2 boys and hope , όπου θα βρείτε και  αναλυτικές οδηγίες. 

Καλή επιτυχία!

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019



Μια νέα συνεργασία από σήμερα στο blogoσπιτάκι μου, ο Ηλίας Πατενταλάκης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, θα μας δίνει συμβουλές μέσα από τα άρθρα του.
Όπως ο ίδιος τονίζει "Συσχετίζω πάντα τον όρο «δίαιτα» με την έννοια της καλής θρέψης, η οποία οδηγεί στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής. 
Η απώλεια ή η αύξηση βάρους αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο από το οποίο περνάμε στην προσπάθεια μας να κατακτήσουμε την Υγεία, είναι φιλοσοφία ζωής και όχι περιοριστικό μέτρο της. "

Το πρώτο άρθρο που φιλοξενούμε σήμερα,  αφορά τον υποθυρεοειδισμό.

Μερικές πρακτικές συμβουλές για άτομα που πάσχουν από υποθυρεοειδισμό!

Επισημάνσεις

-Επειδή η δυσανεξία στην ζάχαρη, η εμμηνόπαυση και η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσουν πολλά όμοια συμπτώματα με διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα, μια απλή δοκιμασία θυρεοειδή είναι απαραίτητη για να αποκλειστούν ενδεχόμενα σφάλματα στην διάγνωση.

-Ορισμένες ανεπιθύμητες παρενέργειες των συνθετικών φαρμάκων της Τ4 είναι κεφαλαλγία, ευερεθιστότητα, νευρικότητα, αϋπνία, διάρροια, απώλεια βάρους, αλλαγές στην όρεξη.

-Η συμβατική θεραπεία της νόσου Hashimoto είναι συνήθως μια αγωγή θυρεοειδούς ορμόνης που πρέπει να λαμβάνεται δια βίου.

-Η παρουσία μεγάλης ποσότητας θυρεοειδών ορμονών στο σύστημα μπορεί να προκαλέσει μια κατάσταση γνωστή ως Θυρεοειδική καταιγίδα. Ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται τάχιστα και σε εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή.

-Η υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα παράγοντας κινδύνου στην πρόκληση καρδιακής προσβολής. Ακόμα και σε ήπια υπολειτουργία.

-Το λίθιο είναι ένα ιχνοστοιχείο που χρησιμοποιείται συχνά στην θεραπεία της μανιοκατάθλιψης και μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία του θυρεοειδή.

-Το Σύνδρομο του Wilson είναι μια πάθηση που ανακύπτει από την μετατροπή της θυρεοειδικής ορμόνης Τ4 σε μια άλλη ορμόνη του θυρεοειδούς, την Τ3. Αυτό το σύνδρομο προκαλεί τα συμπτώματα της υπολειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και ενεργοποιείται από σημαντική σωματική και συναισθηματική πίεση. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εξουθενωτικά και να συνεχίζονται ακόμα και όταν το άγχος μειωθεί.
Τα άτομα με το σύνδρομο Wilson ενώ εμφανίζουν πολλά από τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού, τα αποτελέσματα των αιματολογικών τους εξετάσεων είναι φυσιολογικά.

Συστάσεις

-Η διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει βερίκοκα, κρόκους αυγών, μελάσα, μαϊντανό, πατάτες, δαμάσκηνα, σπόροι και δημητριακά ολικής άλεσης.

-Τα ακόλουθα τρόφιμα πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο: μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, λάχανο, γαλλική σαλάτα, ροδάκινα, αχλάδια, ραδίκια, σπανάκι και γογγύλια.
Άτομα με σοβαρά συμπτώματα πρέπει να αποφεύγουν τα τρόφιμα αυτά εντελώς.

-Τα επεξεργασμένα τρόφιμα πρέπει να αποφεύγονται εντελώς, όπως η ζάχαρη και το λευκό αλεύρι.

-Το πόσιμο νερό καλό είναι να είναι ελαφρύ (χαμηλό σε άλατα)

-Συνίσταται ένα πρόγραμμα ήπιας άσκησης όπως γιόγκα και περπάτημα.

-Απαγορεύεται η λήψη σουλφοναμιδών και αντιισταμινικών, εκτός αν χορηγούνται βάση συγκεκριμένης ιατρικής συνταγής.

-Πρέπει να αποφεύγεται η επαφή με Φθόριο (όπως αυτό που περιέχεται στις οδοντόκρεμες και στο νερό της βρύσης). Το χλώριο το φθόριο και το ιώδιο σχετίζονται χημικά. Το χλώριο και το φθόριο αναστέλλουν τους υποδοχείς του ιωδίου για το θυρεοειδή αδένα, με αποτέλεσμα την μείωση της ορμόνης που περιέχει ιώδιο, οδηγώντας τελικά σε υποθυρεοειδισμό.

-Η λήψη του ομοιοπαθητικού φαρμάκου Calcarea Carbonica μπορεί να βοηθήσει, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις βοηθάει την λειτουργία του θυρεοειδούς.

Βότανα

-Η μυρίκη, η σιμισιφούγκα, και η υδραστίδα μπορεί να έχουν ευεργετική επίδραση σε άτομα με υποθυρεοειδισμό. (ΠΡΟΣΟΧΗ: η υδραστιδα δεν πρέπει να λαμβάνεται για περισσότερο από μια βδομάδα κάθε φορά. Η χρήση της αντενδείκνυται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης).

-Η γεντιανή και τα εκχυλίσματα mugwort είναι χρήσιμα για το υποθυρεοειδισμό

-Πικρά βότανα, όπως Swedish bitters, μπορεί να βοηθήσουν στην άμβλυνση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα.


Ηλίας Πατενταλάκης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος Health plus one

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019


Μια ενδιαφέρουσα εμπειρία ήταν για τους μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Τυμπακίου, που συμμετέχουν στην έκδοση της εφημερίδας Μικροί Ρεπόρτερς, η προβολή της ταινίας  "Ο Ψύλλος", που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής. 

Και αυτή η δράση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο έκδοσης της μαθητικής εφημερίδας και φιλοξενήθηκε στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων των Νηπιαγωγείων.

Λίγα λόγια για την ταινία...

"Ψύλλος" είναι ο τίτλος μια χειρόγραφης εφημεριδούλας, που εκδίδει και συντάσσει ένας δωδεκάχρονος μαθητής, σ’ ένα απομονωμένο χωριό της ορεινής Ολυμπίας, ο Ηλίας Σεϊτανίδης. «Ψύλλος» είναι όμως κι ο ίδιος ο μικρός Ηλίας, γιατί είναι τόσο πολύ ταυτισμένος με την εφημερίδα του, ώστε κανείς πια να μην τον φωνάζει με το πραγματικό του όνομα.
Όπως γράφει ο ίδιος σ’ ένα φύλλο της εφημερίδας του, «ο Ψύλλος είναι ένα όνειρο, τα ταξίδια που θέλω να κάνω, είναι το σπάσιμο των συνόρων του μικρού χωριού μου, είναι τα φτερά που με βοηθούν να πετάξω μακριά...». 
Μια διεισδυτική ματιά στην ελληνική επαρχία στα τέλη της δεκαετίας του '60.
Πολυβραβευμένη ταινία σε παγκόσμιο επίπεδο, και πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του σκηνοθέτη, με απολαυστικές ερμηνείες.


Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σπύρου
Πρωταγωνιστούν: Παντελής Τριβιζάς, Βασίλης Κoλoβός, Δήμητρα Χατoύπη, Αμαλία Γκιζά, Δημήτρης Σπύρoυ, Κωστoύλα Τσέλιoυ, Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Λεωνίδας Βαρδαρός

Βραβεία

Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία για Παιδιά και Νέους για τη διετία 1989-1990
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας του τμήματος Kinderfilm, Berlin International Film Festival 1991
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Chicago International Children's Film Festival 1991
Βραβείo Καλύτερoυ Σεναρίoυ Ένωσης Ιρλανδών Σεναριoγράφων, Cinemagic International Film Festival Belfast 1992
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, International Film Festival Sofia 2000
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Festival Du Grain α` De΄Moudre 2001
Εθνική Ελληνική Υποψηφιότητα για Βραβείο Καλύτερης Νέας Ευρωπαϊκής Ταινίας, European Film Academy

Οι Μικροί Ρεπόρτερς επανέρχονται με νέα έκδοση

Μετά το πέρας της προβολής, παρουσιάστηκε σε ηλεκτρονική μορφή του 2ο φύλλο των Μικρών Ρεπόρτερς, η έκδοση του οποίου αναμένεται αρχές Απριλίου.
Όμως τα παιδιά περιμένουν με αγωνία και τα αποτελέσματα του Παγκρήτιου Διαγωνισμού Δημοσιογραφικών Δεξιοτήτων από τον Σύλλογο Νεανικής Δημοσιογραφίας «Τύπος και Ουσία-Λευτέρης Δασκαλάκης», στον οποίο συμμετέχουν και οι Μικροί Ρεπόρτερς.

Καλοτάξιδο λοιπόν και το 2ο φύλλο της εφημερίδας, καλή επιτυχία και στον διαγωνισμό!!!

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019



Επιτέλους μύρισε Άνοιξη! 
Ήδη φάνηκαν τα πρώτα χελιδόνια, ενώ η φύση έχει στρώσει πολύχρωμα...χαλιά παντού!
Όμως μόνο η φύση θα φοράει τα ανοιξιάτικα της;

Χθες οι κόρες μου ήθελαν να φέρουμε την Άνοιξη -περισσότερο το Πάσχα θα έλεγα εγώ- και μέσα στο σπίτι μας.
Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ, ξεκινήσαμε λοιπόν φτιάχνοντας κάποια όμορφα διακοσμητικά από τσόχα, τα οποία τις επόμενες μέρες θα αποκτήσουν και παρέα...

Πολύ όμορφες και εύκολες κατασκευές ακόμη και για αρχάριους. Δοκιμάστε κι εσείς να φτάξετε λαγουδάκια, αυγουλάκια, όμορφα πουγκιά  και τόσα άλλα στολιδάκια για το σπίτι σας, αλλά και για δωράκια.
Μου αρέσει αυτή η διαδικασία, όταν αλλάζουμε εποχή, να την υποδεχόμαστε και στο σπίτι μας, αλλάζοντας λίγο τη διακόσμηση ή κάνοντας την καθιερωμένη γενική καθαριότητα.

Σήμερα λοιπόν στολίσαμε κάποιες γωνιές του σπιτιού μας, αλλά μέχρι το Πάσχα σίγουρα έχουμε να φτιάξουμε κι άλλες όμορφες κατασκευές!

Κάθε χρόνο το αγαπημένο μας αυγόδεντρο είναι το πρώτο που στολίζουμε!
Πάντα έχω ένα κλαδί, το οποίο διακοσμώ, ανάλογα με την εποχή και τη διάθεση μου. Aυτό που φιλοξένησε τα χριστουγεννιάτικα πλεκτά στολίδια, το πέταξα πριν λίγες μέρες, γιατί ήθελα κάτι ...φρέσκο.
Όταν μια μέρα ο husband μου έφερε κλαδιά από ήμερη και άγρια αμυγδαλιά ενθουσιάστηκα, ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα.


Αρχικά τα κλαδιά αμυδαλιάς, φιλοξενήθηκαν στην τραπεζαρία, ως μια υπέροχη σύνθεση και όταν πια τα άνθη μαράθηκαν, πήραν τη θέση τους για τη γωνιά που θα στήναμε το αυγόδεντρο!

Πως σας φαίνεται;



Στο τραπέζι του σαλονιού, σ΄ένα ξύλινο χειροποίητο δίσκο, ένα βάζο με όμορφες παπαρούνες, μια αληθινή φωλιά με τα κλασσικά κοτοπουλάκια και το τσόχινο λαγουδάκι, συμπηρώνουν το ντεκόρ.


Μικρές πινελιές μπήκαν και στα παιδικά δωμάτια, αν και δεν ήταν απαραίτητο, αφού εκεί η Άνοιξη είναι μόνιμος κάτοικος!!!




Καλή εβδομάδα!!!

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019



Μια ενδιαφέρουσα συνάντηση είχαν το πρωί της Κυριακής οι Μικροί Ρεπόρτερς, στην αίθουσα των Νηπιαγωγείων Τυμπακίου. Τα παιδιά που συμμετέχουν στην έκδοση της μαθητικής εφημερίδας, συνοδευόμενα από τους γονείς τους, συμμετείχαν σ΄ένα διώρο εικαστικό εργαστήρι, όπου παρακολούθησαν με ενδιαφέρον, την κατασκευή παραδοσιακού χαρταετού, ενώ στη συνέχεια έφτιαξαν την αγαπημένη κυρά Σαρακοστή.



 Ήταν μια πολύ όμορφη δράση, που την χάρηκαν τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς, ενώ όσο προχωρούσε η κατασκευή του χαρταετού, τόσο μεγάλωνε και η αγωνία, αφού είχαμε υποσχεθεί την κλήρωση του. Τα μικρότερα παιδιά με την καθοδήγηση των μαμάδων, αλλά και των νηπιαγωγών που μας υποδέχτηκαν στο σχολείο τους, κ. Μαρίας Μαθιουδάκη και Βιργινίας Κόκα, έφτιαξαν την κυρά Σαρακοστή, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά παρακολούθησαν την κατασκευή του χαρταετού, από τον my husband.


Αφού ολοκληρώθηκε ο χαρταετός έγινε και η κλήρωση του, με  τυχερή την Αριστέα!
Μικροί και ...μεγάλοι ρεπόρτερς, αποχαιρετιστήκαμε δίνοντας την υπόσχεση ότι σύντομα θα οργανώσουμε και άλλη δράση.

Δοκιμαστική...πτήση!


Πραγματικά αυτή η Κυριακή ήταν από τις πιο όμορφες,  μετά από αρκετά Σαββατοκύριακα ...κλεισούρας λόγω καιρού και ιώσεων.
Μάλιστα ακάθεκτοι μπαμπάς και κόρες, συνέχισαν και στο σπίτι με την κατασκευή ενός ακόμη χαρταετού, τον οποίο στη συνέχεια ...πετάξαμε, παρά τον αέρα που είχε σηκωθεί.


Μετά λοιπόν τα πρώτα "γιούπι πετάει!!!", ο χαρταετός μας άρχισε να στροβιλίζεται και παρά τις προσπάθειες να τον κρατήσουμε ψηλά, ο αέρας του έκοψε τη φόρα...

Κι ενώ εμείς πετούσαμε τον χαρτετό μας, σέρφερ δάμαζαν τα κύματα του νότιου Κρητικού Πελάγους

Μικρό το κακό, αναφώνησαν οι μικρές, θα του φτιάξουμε καινούρια στολή και την Καθαρή Δευτέρα, θα είναι πανέτοιμος!!!

Καλή εβδομάδα να έχουμε!!!

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019



Λίγο έμεινε για να υποδεχτούμε τον Μάρτη, τον πρώτο μήνα της Άνοιξης.
Εμείς όπως και κάθε χρόνο, θα καλοσωρίσουμε την πιο όμορφη εποχή του χρόνου, με τα αγαπημένα μας Μαρτάκια!!!
Παλιότερα οι γιαγιάδες και οι μαμάδες μας, κάθε 1η του Μάρτη μας φόραγαν στο χέρι, μια άσπρη και μια κόκκινη κλωστή πλεγμένες μεταξύ τους, για να μη μας "κάψει" ο ήλιος.
Ένα έθιμο που συνεχίζεται και σήμερα, με τη διαφορά ότι τα μαρτάκια με τις δυο απλές κλωστούλες, έχουν εξελιχθεί σε πολύ όμορφα βραχιολάκια διακοσμημένα με χάντρες, ματάκια και διάφορα άλλα στολιδάκια. 

Ποιά είναι όμως η ιστορία του Μάρτη;


Σύμφωνα λοιπόν με τη λαϊκή παράδοση πρόκειται για ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.
Στην Ελλάδα επικρατεί η συνήθεια να δένουμε στο αριστερό ή και στα δύο χέρια λίγο πιο πάνω από τον καρπό, ένα βραχιολάκι από κόκκινη και λευκή κλωστή. Η κλωστή αυτή μπαίνει την πρώτη Μαρτίου, και πέφτει από μόνη της, ή βγαίνει την τελευταία μέρα του Μαρτίου, από όπου και πήρε το όνομα «Μάρτης».

Είναι ένα έθιμο σύμφωνα με το οποίο αυτός που φορά το Μάρτη, κυρίως τα μικρά παιδιά, προστατεύονται είτε από ασθένειες γενικά ή «για να μην τα κάψει ο ήλιος» / για να «μην τα μαυρίζει ο ήλιος» ή για να «μην τα πιάνει το μάτι». Συμβολικά το λευκό και το κόκκινο χρώμα τα συναντάμε συχνά στη δεισιδαιμονία όταν είναι να αποτρέψουμε κάποιο κακό. 



Το ιδιότυπο αυτό ασπροκόκκινο βραχιολάκι, όταν έφευγε ο Μάρτιος, στην κεντρική Ελλάδα τουλάχιστον, το έβγαζαν και το κρεμούσαν στο πιο ψηλό κλαδί των δένδρων που ήταν κοντά στα σπίτια με τις χελιδονοφωλιές, διότι ο Μάρτιος είναι ο μήνας της εαρινής μετανάστευσης πτηνών από την Αφρικανική ήπειρο στην Ελλάδα κυρίως και στα Βαλκάνια κατ' επέκταση.
Μαζί με τα υγιή χελιδόνια όμως, μεταναστεύουν και ασθενή. 
Μάλιστα το ασθενές χελιδόνι εάν δει κόκκινο χρώμα, το αποφεύγει και δεν πλησιάζει, αντιθέτως το υγιές χελιδόνι μαζεύει την ασπροκόκκινη κλωστίτσα που την βρίσκει στο ψηλό κλαδί του δένδρου και τη μεταφέρει στη φωλιά του, για να αποτρέψει την χρήση της από τον ασθενή εισβολέα και να κλωσήσει τα υγιή αυγά του. 

Μιλήστε λοιπόν στα παιδιά σας γι΄αυτό το έθιμο και φτιάξτε το δικό τους Μάρτη!

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019




Τις επόμενες μέρες αναμένεται να διανεμηθεί στα Δημόσια Νηπιαγωγεία και Δημοτικά της χώρας, ένας σχολικός οδηγός, που συντάχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, ο οποίος στη συνέχεια θα μοιραστεί στους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών.

Σκοπός του είναι μέσω της παροχής απλών και χρηστικών πληροφοριών, να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο στη διάθεση των γονέων/κηδεμόνων που θα ενισχύσει τη συνεργασία τους με τους εκπαιδευτικούς και θα συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.
Συγκεκριμένα, ενημερώνει τους γονείς για πρακτικά ζητήματα, που αφορούν μεταξύ άλλων στην εγγραφή στο σχολείο, στα δικαιολογητικά εγγραφής, στις ημερομηνίες έναρξης και λήξης των μαθημάτων, στην επικοινωνία με το σχολείο, στις υπηρεσίες και στις δομές υποστήριξης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Όπως δήλωσε ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου,
"Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, αναγνωρίζοντας τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών για την επίτευξη των στόχων της εκπαίδευσης, προχώρησε στην έκδοση του Σχολικού Οδηγού. Ο Σχολικός Οδηγός εμπεριέχει χρήσιμες πληροφορίες για ζητήματα λειτουργίας του σχολείου που απασχολούν και ενδιαφέρουν τους γονείς. Η ουσιαστική επικοινωνία, η συνεργασία και ο διάλογος ανάμεσα στην οικογένεια και στο σχολείο, καθίσταται αναγκαία για την εκπαίδευση των μαθητών και των μαθητριών μας. Ελπίζουμε ο Σχολικός Οδηγός που έχετε στα χέρια σας να απαντήσει σε απορίες ή ερωτήματά σας, να διευκολύνει τη συνεργασία σας με το σχολείο των παιδιών σας, να αποσαφηνίσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις όλων μας, να σας βοηθήσει να υποστηρίξετε περισσότερο και εντονότερα την κοινή μας προσπάθεια για ποιοτική μάθηση, ώστε οι σημερινές μαθήτριες και μαθητές μας να είναι οι αυριανοί δημοκρατικοί, ελεύθεροι και υπεύθυνοι πολίτες με δημιουργική και κριτική σκέψη."
 
Για να δείτε αναλυτικά τον σχολικό οδηγό του υπουργείου, πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019



Μετά από ένα εξουθενωτικό δεκαήμερο από τις ιώσεις που ταλαιπώρησαν τα κορίτσια μου, χθες ήθελα απεγνωσμένα να μπω στην κουζίνα και να μας γλυκάνω...

Εδώ και μέρες σκεφτόμουν να κάνω μαρμελάδα πορτοκάλι, όμως όταν μου έφερε η καλή μου φίλη Σοφία, φρέσκα λεμόνια από τη λεμονιά που έχει στον κήπο της, αποφάσισα να δοκιμάσω για πρώτη φορά να κάνω μαρμελάδα λεμόνι!

Ένα θα σας πω με το που ξεκίνησα να βράζω τα λεμόνια για να ξεπικρίσουν, το σπίτι μοσχοβόλησε! Όσο για τη γεύση, ανεπανάληπτη...
Η συνταγή από  το cretangastronomy , που ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει και σας την προτείνω ανεπιφύλακτα!!!

Έκανα λοιπόν τη μαρμελάδα μας και χάρηκα που με τη μοναδική γεύση της, ενθουσιάστηκαν και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.
 Όμως εγώ τα λεμόνια δεν τα χρησιμοποιώ μόνο στη μαγειρική ή ζαχαροπλαστική, αλλά και για ...ντεκόρ.
Πριν μερικά χρόνια είχα δει στο pinterest, φέτες λεμονιού σε βάζο με λουλούδια, μου άρεσε πολύ και εννοείται ότι το δοκίμασα και το καθιέρωσα τελικά, με τα λουλουδάκια της αυλής μας.
Μάλιστα θυμάμαι μια φορά, σε ένα ξαφνικό κάλεσμα για καφέ, έκοψα λίγα λουλούδια από την αυλή της μαμάς μου και τα έβαλα σε ένα βάζο, στο οποίο είχα βάλει φέτες λεμονιού, το αποτέλεσμα εντυπωσιακό και η οικοδέσποινα ενθουσιάστηκε.

Χθες λοιπόν ο husband μου έφερε κλαδιά αμυγδαλιάς και είπα να δώσω λίγο χρώμα, βάζοντας λεμόνια στο βάζο.
Δεν ξέρω αν επηρεαστεί η αντοχή τους, αλλά σαν εικόνα μου αρέσει πολύ!


Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019



Το απόγευμα του Σαββάτου, πραγματοποιήθηκε η αφήγηση του παραμυθιού "Όλα στην ώρα τους", παρά το γεγονός ότι προέκυψαν διάφορα φυσικά...εμπόδια, όπως ο καιρός και οι ιώσεις.

Ήταν μια πολύ όμορφη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από την ομάδα(facebook) ΜΑΜΑ...δες και το e-Angelie, σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο Λυχνάρι, στις Μοίρες.
Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στο χώρο του βιβλιοπωλείου, ο οποίος διαμορφώθηκε ειδικά για την αφήγηση του παραμυθιού.
Γύρω από το πολύχρωμο χαλί που κάθισαν τα παιδιά, βρίσκονταν τα ράφια με τα εκατοντάδες βιβλία, δημιουργώντας ένα πολύ όμορφο σκηνικό.




Η αφήγηση του παραμυθιού έγινε από τη νηπιαγωγό κ. Μαρία Μαθιουδάκη, ενώ ακολούθησε συζήτηση με τα παιδιά σχετικά με το θέμα του βιβλίου.

Ένα… παραμυθένιο παραμύθι για τη φιλία, τη βιασύνη και την αγάπη.
Γιατί στη ζωή έρχονται όλα στην ώρα τους. Ή μήπως όχι;


"Έρχεται ο καιρός που δυο αχώριστες φίλες χωρίζουν και το “δε σ’ έχω φίλη” αντήχησε παντού χωρίς να μάθει κανείς το λόγο. Η οικογένεια της μιας έφυγε από εκείνα τα μέρη, η άλλη έμεινε στον τόπο των παιχνιδιών τους.Μεγαλώνοντας, έγινε γητεύτρα πυγολαμπίδων, καθώς τις αγαπούσε πολύ κι απέκτησε έναν γιο, ένα όμορφο αγόρι με βελούδινη καρδιά.

Τον ίδιο καιρό, στην αυλή ενός παλατιού, ζούσε ένας βασιλιάς που αναζητά το ιδανικό φόρεμα για τους αρραβώνες της κόρης του όταν αυτοί θα γίνονταν, μια ράφτρα που παιδεύεται να το φτιάξει και η μικρή κόρη του βασιλιά που ακόμα είναι παιδί. Πάσχιζε η ράφτρα, με τα καλύτερα υφάσματα και στολίδια να φτιάξει το καλύτερο φόρεμα του κόσμου, αλλά κανένα δεν άρεσε στον βασιλιά. Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η ζωή άρχισε να συμπλέκει τις ζωές ανθρώπων που κάποτε μοιράστηκαν αγάπη, χαρά και χαμόγελα. Γιατί η αληθινή φιλία δεν χάνεται ποτέ.

Με την μεταξωτή αύρα και τις γλυκιές λέξεις των παλιών παραμυθιών, η Κική Δημητριάδου αφηγείται με ιδιαίτερη φροντίδα μια τρυφερή ιστορία καρμικής φιλίας, λησμονιάς και επανένωσης, βιασύνης και χρονικού συγχρονισμού, αγάπης και συμπαντικής συνωμοσίας. Με όμορφη ροή και την ατμοσφαιρική μελαγχολία των παραμυθιών που ακούς πλάι σε ένα τζάκι ενώ έξω σφυρίζει ο αέρας ή κάτω από μια θροίζουσα μουριά το καλοκαίρι, η συγγραφέας ιχνηλατεί τους δρόμους της φιλίας και της αγάπης, της μοίρας και της τύχης, μέσα από τους οικείους -αρχετυπικούς στα παραμύθια- κόσμους των βασιλιάδων, της φύσης, των ανέμελων παιδικών στιγμών, των κόσμων που χωρίζουν και ξανασμίγουν. Γιατί όποιου του μέλλει να σωθεί, ποτέ του δε σωπαίνει."

Εκδόσεις Τζιαμπίρης Πυραμίδα.


Η δασκάλα της... καρδιάς μας, είχε ετοιμάσει για τα παιδιά ένα "τρενάκι συναισθημάτων", το οποίο τα βοήθησε να αναλύσουν τα συναισθήματα των ηρώων του παραμυθιού, ενώ η όμορφη αυτή εκδήλωση ολοκληρώθηκε με δραστηριότητα ζωγραφικής.

Κόντρα στον καιρό λοιπόν και στα φυσικά...εμπόδια οι ΜΑΜΑ..δες και τα παιδιά που συμμετείχαν, σίγουρα πέρασαν ένα πολύ όμορφο απόγευμα Σαββάτου!

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019



Σας έχουν μείνει κουκουνάρια από τα Χριστούγεννα και δεν ξέρετε τι να τα κάνετε;
Εμείς φέτος μαζέψαμε αρκετά και δεν τα χρησιμοποιήσαμε όλα στις κατασκευές μας.
Εδώ και μέρες λοιπόν, σκεφτόμουν τι άλλο θα μπορούσε να φτιάξει κανείς με τα κουκουνάρια, που να μη θυμίζει Χριστούγεννα...




Κάνοντας μια βόλτα στο μαγικό κόσμο του Pinterest, βρήκα καταπληκτικές ιδέες που σίγουρα θα φέρουν μια νότα...Άνοιξης, στη μουντάδα του φετινού Χειμώνα !!!
Εγώ έκανα ήδη την πρώτη μου κατασκευή, φτιάχνοντας ένα στεφάνι για την είσοδο.
Τα κουκουνάρια κόπηκαν σε σχήμα λουλουδιού, εδώ ζήτησα τη βοήθεια του husband, στη συνέχεια τα έβαψα με χρώματα κιμωλίας και τα κόλλησα πάνω στο στεφάνι, τη σύνθεση συμπλήρωσε η αγαπημένη μας κουκουβάγια.
Σαν ιδέα μου αρέσει πολύ και σίγουρα θα αξιοποιήσω και τα υπόλοιπα.



Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019


Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κάνουν ένα παιδί να αντιμιλάει.
Συνήθως τα παιδιά –κυρίως οι έφηβοι- αντιμιλάνε για να τσεκάρουν τη δύναμή τους και τα όρια των γονιών τους ή απλώς επειδή έχουν άσχημη διάθεση.
Πολύ συχνά, όμως, τα παιδιά αντιμιλούν όταν νοιώθουν ότι δεν τους φέρονται με σεβασμό
και αυτός είναι ο τρόπος τους να αντισταθούν στις διαταγές και τις απαιτήσεις των γονιών τους. 
Υπάρχει, επίσης, η πιθανότητα να μην έχουν μάθει να επικοινωνούν και να συνδιαλέγονται με σεβασμό.



Τι μπορείτε να κάνετε όταν το παιδί σας αντιμιλήσει:

1. Μετρήστε μέχρι το 10 για να ηρεμήσετε και να μην του αντιμιλήσετε και εσείς! 
Αποφύγετε σχόλια όπως «Απαγορεύεται να μου μιλάς έτσι!»

2. Μη χρησιμοποιήσετε την τιμωρία για να ανακτήσετε τον έλεγχο. 
Όταν ηρεμήσετε και οι δύο μπορείτε να συζητήσετε για να λύσετε τις διαφορές σας με σεβασμό.

3. Με ήρεμη φωνή, πείτε στο παιδί σας «Αν ποτέ σου έχω μιλήσει με αυτό τον τρόπο, σου ζητάω συγνώμη. 
Δεν θέλω να σε πληγώνω ούτε να πληγώνεις εσύ εμένα, Μπορούμε να ξεκινήσουμε πάλι;»

4. Αντί να επικεντρωθείτε στην ασεβή συμπεριφορά του παιδιού σας,
επικεντρωθείτε στα συναισθήματα όλων σας. 
Μπορείτε να πείτε, «Είσαι φανερά πολύ θυμωμένος/η τώρα. 
Το ξέρεις ότι με ενοχλεί όταν μου μιλάς έτσι. 
Ας πάρουμε λίγο χρόνο και οι δύο για να ηρεμήσουμε και να μιλήσουμε όταν θα νιώθουμε καλύτερα. Θα ήθελα να ακούσω γιατί είσαι θυμωμένος/η».

5. Μοιραστείτε τα συναισθήματά σας μαζί του. «Πληγώνομαι όταν μου μιλάς έτσι. 
Θα ήθελα να μιλήσουμε αργότερα για το πώς μπορείς να μου μιλάς όταν θέλεις κάτι ή όταν δε νιώθεις καλά.»
Ή μπορείτε να πείτε, «Ουάου, αναρωτιέμαι αν έχω κάνει κάτι που σε ενόχλησε γιατί ο
τρόπος σου σίγουρα ενοχλεί εμένα».

6. Χρησιμοποιήστε το χιούμορ. Πείτε, «Πρέπει να άκουσα λάθος. Είμαισίγουρος/η ότι ήθελες να πεις, Μαμά μπορείς να μου φέρεις τα παπούτσια μου γιατί βαριέμαι πολύ να το κάνω μόνος/η μου»
Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να είστε έτοιμοι να εξετάσετε το ενδεχόμενο να διδάσκετε εσείς στο παιδί σας τη συμπεριφορά που σας ενοχλεί. 

Μήπως με το να είστε πολύ αυστηροί ή εξαιρετικά υποχωρητικοί επικρατεί ανάμεσά σας ένα κλίμα διεκδίκησης εξουσίας; 
Οι εντολές και οι διαταγές που πληγώνουν την αξιοπρέπεια του παιδιού σας μάλλον θα πυροδοτήσουν συμπεριφορές που θα θίξουν και τη δική σας.

Δήμητρα Τσουλκάνη
Ψυχολόγος παιδιών και εφήβων

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019



Ανταλλακτικές βιβλιοθήκες υπάρχουν σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ από το 2012 ξεκίνησαν να εμφανίζονται και στη χώρα μας, δίνοντας έτσι μια άλλη διάσταση στην παραδοσιακή έννοια της βιβλιοθήκης.

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σημείο ανταλλαγής βιβλίων, το οποίο μπορεί να είναι σε υπάιθριο ή και κλειστό χώρο με ελεύθερη πρόσβαση και λειτουργία από όλους.

Λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα, δεν υπάρχει κεντρική διαχείριση, μητρώο, ούτε και θεματική κατεύθυνση. Κάθε προσφορά έντυπου υλικού είναι δεκτή. 

Η υπαίθρια ανταλλακτική βιβλιοθήκη, προωθεί την ανάγνωση, αφού την κάνει ορατή, δηλώνει ότι κάποιοι ενδιαφέρονται γι΄ αυτήν και παράλληλα καλεί την κοινότητα γύρω της να την υιοθετήσει, να την υποστηρίξει και να την προσέχει. 
Δηλαδή μαζί με την ανάγνωση, προωθεί την κοινωνική ευθύνη!


Όσον αφορά την υλοποίηση μιας τέτοιας ιδέας, υπάρχουν ιδέες για πολύ απλές κατασκευές, ενώ κάποιες έχουν στηθεί ακόμη και στις παλιές πιατοθήκες της γιαγιάς!


                                                                         
Απλή και η χρήση τους:

-
Δώσε ένα βιβλίο και πάρε ένα καινούργιο
-Εκτύπωσε το αυτοκόλλητο “αντάλλαξέ το” και κόλλα το στη ράχη του βιβλίου σου ή γράψε μία αφιέρωση.

Να μια ωραία ιδέα, που μπορούμε να την κάνουμε μόδα!!!





Follow me @a.lenakaki