Σάββατο, 25 Μαΐου 2019



Μ
ε αφορμή τις αυριανές εκλογές και το έντονο προσκήνιο, αλλά και παρασκήνιο που επικρατεί σε κάθε τοπική κοινωνία, όπως και στη δική μας, θυμήθηκα κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις, τότε που ο φανατισμός των δυο μεγάλων κομμάτων, είχε ξεφύγει...

Τα ευτράπελα των εκλογών...

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται περιστατικά με οικογένειες να χαλάνε τις σχέσεις τους, για τις ψήφους. Σύνηθες φαινόμενο, μέλη της ίδιας οικογένειας να υποστηρίζουν  διαφορετικό κόμμα και να διεκδικούν με πάθος τις ψήφους των συγγενών... 
Μάλιστα οι τσακωμοί δεν έλειπαν ούτε από τις οικογενειακές συνευρέσεις! 
Χαρακτηριστικό ήταν το περιστατικό σε χωριό του δήμου μας, με γιο και γαμπρό, υποστηρικτές διαφορετικών κομμάτων, οι οποίοι τσακωνόταν για το που θα ψήφιζαν οι γονείς του ενός και πεθερικά του άλλου. 
Τι να έκανε η δόλια η μάνα! Από τη μια δεν ήθελε να χαλάσει το χατήρι του γιού της, που του είχε και αδυναμία, αλλά από την άλλη δεν ήθελε να πικράνει και τον γαμπρό της... 
Η πίεση της μάνας-πεθεράς στο κόκκινο, να πηγαίνει ο γιος, να φεύγει ο γαμπρός... 
Παραμονές των εκλογών λοιπόν, καλή ώρα, πάει ο γιος και αφήνει στη μάνα το επίμαχο ψηφοδέλτιο και μάλιστα "σταυρωμένο", για την αποφυγή τυχόν λάθους.
Το πρωί λοιπόν των εκλογών, μετά την εκκλησία πήγε η γιαγιούλα να ασκήσει το εκλογικό της δικαίωμα. Στο μικρό μαύρο πορτοφολάκι της, είχε στριμώξει την ταυτότητα και το ψηφοδέλτιο που της έδωσε ο γιος της,  όσο να πεις, το αίμα νερό δε γίνεται...
Μπήκε στο παραβάν, έβαλε το ψηφοδέλτιο στο φάκελο και με την ανακούφιση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο της κίνησε για το σπίτι.
 Όμως αυτή η ανακούφιση δεν κράτησε για πολύ, αφού βάζοντας την ταυτότητα στο κουτί με τα υπόλοιπα "πολύτιμα" έγγραφα της, διαπιστώνει ότι το ψηφοδέλτιο που της έδωσε ο γιος της, ήταν ακόμα εκεί... 
Και τότε τι στην ευχή, έριξε στη κάλπη; 
Καταστροφή! Το διπλωμένο χαρτί που έβαλε βιαστικά στο πορτοφόλι της το πρωί, ήταν το χαρτί που έπρεπε να προσκομίσει για να εισπράξει την επιδότητση ελαιολάδου!!! 
Άντε τώρα να το πει στο γιο, άντε να τ΄ακούσει και από το γαμπρό... 

Το συγκεκριμένο περιστατικό είναι αληθινό και σίγουρα όχι το μοναδικό ευτράπελο από εκλογική αναμέτρηση. 

Καλή επιτυχία σε όλους όσοι διεκδικούν τη ψήφο μας και να δώσουμε επιτέλους στον τόπο μας ότι του αξίζει...ότι μας αξίζει!!!

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019


Η καλοποροαίρετη επισήμανση από ένα αγαπημένο κορίτσι, ότι η τελευταία μου ανάρτηση ήταν πριν το Πάσχα, στάθηκε αφορμή για να το πάρω απόφαση ...
Η αλήθεια είναι ότι περνάω κι εγώ τη ...φάση μου αυτή την εποχή.
Αυτή την αποχή, ομολογώ πως την είχα ανάγκη για να σκεφτώ και κάποια άλλα πράγματα, τα οποία θα μοιραστώ μαζί σας σε άλλη ανάρτηση.

Η Άνοιξη λοιπόν που την περίμενα με λαχτάρα, για να φτιάξω το μπαλκόνι μου, να μαζέψω τα χαλιά μου, να φτιάξω τις ντουλάπες μου, να ανανεώσω γενικότερα την καθημερινότητα μου, είναι εδώ και με τρέχει!!!
Φτιάχνοντας που λέτε, τις ντουλάπες των κοριτσιών και πάνω στο ξεκαθάρισμα των καλοκαιρινών ρούχων, τι κρατάμε και τι χαρίζουμε, κατέβασα από την ντουλάπα και το κουτί από τη βάπτιση της μικρής μου κόρης. 
Μέσα στο κουτί είχα αποθηκεύσει τα βαπτιστικά ρουχαλάκια και των δυο παιδιών, καθώς επίσης και κάποια ιδιαίτερα φορεματάκια που τους έχω κρατήσει από τότε που ήταν μωρά.
Ανοίγοντας το κουτί, το δωμάτιο πλημμύρισε...μωρουδίλα, ανακατεμένη με το αρωματικό σαπουνάκι που είχα βάλει μέσα.
Μια γλυκιά μελαγχολία, για το πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια και αλλάζουν τα ...νούμερα. 
Πως είναι δυνατόν σε αυτά τα μικροσκοπικά ρουχαλάκια να χωρούσαν τα παιδιά μου;
Κι όμως χωρούσαν!

Τα ρούχα λοιπόν αυτά τα είχα αποθηκεύσει σε αυτό το αγαπημένο κουτί, το οποίο είχα βάλει στο πάνω μέρος της παιδικής ντουλάπας, αφού έτσι κι αλλιώς η μικρή δεν χρειαζόταν αυτό τον χώρο για το κρέμασμα ρούχων.
Όμως μεγαλώνοντας τα παιδιά, μεγαλώνουν και οι ανάγκες τους για προσωπικό χώρο και ειδικά στις ντουλάπες.


 Έτσι λοιπόν στο κουτί δώσαμε άλλη χρήση κάνοντας το σκαμπό-τραπεζάκι για τη γωνιά της μικρής, ενώ τα ρούχα τα αποθήκευσα σε σακούλα αέρα, εξοικονομώντας έτσι περισσότερο χώρο.

Καιρός να βγούμε στο μπαλκόνι


Κι εκεί που πάει να με πιάσει η νοσταλγία για την εποχή της μωρουδίλας, επανέρχομαι στην πραγματικότητα.
Είναι ώρα να ασχοληθώ με την ανανέωση του μπαλκονιού μας.





Λίγα εποχιακά λουλούδια και κάποια αγαπημένα διακοσμητικά, όπως μια αέρινη ονειροπαγίδα, είναι αρκετά για να αλλάξει η διάθεση μας, αλλά και η εικόνα του αγαπημένου μας μπαλκονιού.
Και μπορεί η Άνοιξη να άργησε λίγο, όμως το καλοκαιράκι είναι καθ΄οδόν!
Καλή εβδομάδα!!!

Follow me @a.lenakaki